یوسف سلمانخواه امروز دوشنبه ۲۰ بهمن در گفتوگو با خبرنگاران با اشاره به ثبت ملی روستای لیالستان بهعنوان «روستای ملی بامبوبافی ایران» اظهار کرد: این ثبت، صرفا یک عنوان یا گواهی اداری نیست، بلکه بهمنزله بهرسمیت شناختن یک هنر سنتی و میراث زنده، دانش بومی و هویت فرهنگی ریشهدار در جغرافیای گیلان است که نسل به نسل منتقل شده و امروز به یک ظرفیت ملی تبدیل شده است.
ایشان با تاکید بر اینکه بامبافی در لیالستان نه یک فعالیت منفرد، بلکه بخشی از نظام معیشتی، معماری، اقلیمسازگاری و فرهنگ کار در این منطقه است، افزود: ثبت ملی این روستا نشان میدهد که صنایعدستی زمانی ماندگار و اثرگذار هستند که در بستر زندگی مردم جریان داشته باشند و لیالستان نمونهای روشن از پیوند موفق میان طبیعت، معیشت و هنر است.
مدیرکل میراث فرهنگی گیلان با اشاره به اهمیت این ثبت در حوزه توسعه صنایعدستی استان گفت: روستاهای ملی صنایعدستی، کانونهای راهبردی توسعه با محوریت صنایع دستی هستند. ثبت لیالستان میتواند به تمرکز حمایتها، هدفمند شدن آموزشها، ارتقاء کیفیت تولید، ایجاد زنجیره ارزش و در نهایت افزایش درآمد هنرمندان و صنعتگران بومی منجر شود.
ایشان با بیان اینکه از منظر برندینگ و بازاریابی فرهنگی، روستای ملی بامبوبافی میتواند به یک نشان هویتی فرهنگ محور برای گیلان تبدیل شود، ادامه داد: زمانی که یک محصول، خاستگاه مشخص، روایت فرهنگی و اصالت مکانی داشته باشد، قدرت رقابت آن در بازار چندین برابر میشود؛ برندی که هم ارزش اقتصادی دارد و هم پیام محیطزیستی و فرهنگی منتقل میکند.
سلمان خواه با اشاره به ظرفیتهای گردشگری این ثبت ملی گفت: روستای ملی صنایعدستی، بستر مناسبی برای توسعه گردشگری فرهنگی و تجربهمحور است. بازدید از کارگاههای بامبافی، آشنایی با شیوههای سنتی ساخت، مشارکت گردشگران در فرآیند تولید و پیوند این تجربه با اقامتگاههای بومگردی، میتواند به شکلگیری یک الگایشان پایدار گردشگری روستایی منجر شود.
مدیرکل میراث فرهنگی استان تاکید کرد: ثبت لیالستان، مسئولیت ما را نیز سنگینتر میکند. حفاظت از اصالت، جلوگیری از تجاریسازی مخرب، حمایت واقعی از هنرمندان و انتقال دانش بومی به نسل جوان، از جمله وظایفی است که باید همزمان با معرفی و ترویج این عنوان دنبال شود.
ایشان خاطرنشان کرد: لیالستان امروز فقط یک روستا نیست بلکه نماد ظرفیتهای مغفول صنایعدستی گیلان است. این ثبت ملی میتواند الگویی برای سایر روستاهای استان باشد تا با تکیه بر داشتههای بومی خود، مسیر توسعه پایدار، هویتمحور و مردمپایه را با محوریت صنایع دستی طی کنند.