خبرگزاری ایسنا: بیماریزایی چند عاملی آکنه، درمان آن را پیچیدهتر از آن چیزی میکند که فکر میکنیم. اکنون آینده درمان آکنه ممکن است کاملاً متفاوت از طیف داروهای خوراکی و موضعی فعلی در قفسههای داروخانه باشد.
تلاشهای قبلی برای استفاده از محرکهای دارورسانی در مقیاس نانو برای تجویز آنتیبیوتیکی به نام ناراسین(Narasin) و ترکیبی از میکرونیدلها و سونوگرافی از چند سال پیش، نویدبخش بوده است.
در حال حاضر تیمی از محققان دانشکده تحصیلات تکمیلی بینالمللی چینهوا شنژن و مؤسسات همکار در سراسر چین، پلتفرم جدیدی را برای رساندن همزمان داروهای آبدوست و آبگریز به طور مستقیم به پوست ایجاد کردهاند.
مزیت اصلی این رویکرد این است که میتواند مسیری مؤثر و ایمن برای درمان آکنه ولگاریس(acne vulgaris) فراهم کند که دارای بیماریزایی چندوجهی است که نیاز به درمان ترکیبی دارد. همچنین به جلوگیری از درمانهای خوراکی که میتوانند عوارض جانبی ایجاد کنند، کمک میکند.
این تیم ساختارهای حبابی توخالی را در میکرونیدلهای حلشونده ادغام کرده است که میتوانند رایشان یک پچ قرار گیرند و میتوانند برای درمان آن در ناحیه آسیبدیده پوست اعمال شوند، در حالی که هیچ زباله تیزی باقی نمیگذارد.
این ماده از اسید هیالورونیک ساخته شده است و میتواند در هر ناحیه از میکرونیدل، داروهای مختلفی را در خود جای دهد که برای درمان این بیماری شگفتانگیز پیچیده کلیدی است.
هر یک از این داروها با خواص مختلف میتوانند با سرعتهای مختلفی نیز آزاد شوند. به عنوان مثال، میتوانید یک عامل ضدالتهاب آبدوست در بدنه اصلی، یک ترکیب ضدباکتری آبگریز در دیوارههای حباب و یک عامل کراتولیتیک در لایه پایه داشته باشید. بنابراین، مواد فعال مانند اسید سالیسیلیک، PIONIN و گلیسیریزینات دیپتاسیم میتوانند دقیقاً به نواحی آسیبدیده پوست برای درمان مؤثر تحویل داده شوند.
نویسنده مسئول این مطالعه خاطرنشان کرد: با معرفی ساختارهای حبابی به ریزسوزنهای حلشونده، محفظههای اختصاصی برای عوامل آبگریز و آبدوست ایجاد کردیم؛ بدون اینکه استحکام مکانیکی یا زیستسازگاری را به خطر بیندازیم. پروفایل آزادسازی متوالی حاصل، با نیازهای بیولوژیکی ضایعات آکنه مطابقت نزدیکی دارد و تسکین سریع علائم را همراه با عملکرد ضدباکتریایی پایدار ارائه میدهد.
محققان این درمان را رایشان موشهایی که با تزریق باکتری P.acnes در گوشهایشان دچار آکنه شده بودند، آزمایش کردند. پچهای حبابی میکرونیدل مخصوص که روزی یک بار به مدت سه روز استفاده میشدند، تورم، بار باکتریایی و سیتوکینهای پیشالتهابی را کاهش دادند. بهعلاوه، سوراخهای ریز ایجاد شده توسط سوزنها در عرض ۵ دقیقه بدون ایجاد هیچ گونه تحریک یا تورم اضافی ناپدید شدند.
این روش تا اینجا مطمئناً امیدوارکننده به نظر میرسد. این مقاله نتیجهگیری میکند که کارهای بیشتری برای بهینهسازی فرآیند ساخت پچ باید انجام شود تا از یکنواخت بودن حبابها اطمینان حاصل شود، بنابراین میتوان از آنها برای درمانهای طولانیمدت استفاده کرد.
در صورت تجاریسازی، این روش در نهایت میتواند برای حدود ۸۰۰ میلیون نفری که در سراسر جهان از آکنه رنج میبرند، تسکین ایجاد کند. این تیم امیدوار است که کاربرد آن بتواند به درمان انواع بیماریهای پوستی چالشبرانگیز که به داروهای متعدد نیاز دارند نیز گسترش یابد.
یافتههای این مطالعه در مجله Microsystems & Nanoengineering منتشر شده است.