خبرگزاری ایسنا: به گفته نیویورک تایمز، در اوکلاهما، اعتراض یک دانشجو به نمرهاش پای یک گروه محافظهکار به نام «ترنینگ پوینت یواسای» را به ماجرا باز کرد؛ گروهی که سالهاست فهرست استادان «لیبرال» را منتشر میکند. نتیجه این جنجال، برکناری استاد بود. در تگزاس نیز ضبط یک کلاس توسط یک دانشجو و انتشار آن در شبکههای اجتماعی، موجی از خشم آنلاین به راه انداخت و به اخراج استاد انجامید. این ایالت حالا حتی دفتری رسمی برای دریافت شکایت از استادان و دانشگاهها ایجاد کرده است.
همزمان، ایالتهایی مانند تگزاس، فلوریدا و اوهایو استادان را موظف کردهاند طرح درسهای خود را در پایگاههای داده عمومی منتشر کنند؛ پایگاههایی که به راحتی بر اساس کلیدواژه جستوجو میشوند. جان وایت، استاد دانشگاه شمال فلوریدا، میگوید از او خواسته شد واژههایی مانند «تنوع»، «برابری» و «شمول» را از طرح درسش حذف کند. او میگوید: «تا حالا اینهمه نظارت ندیده بودیم.» به گفته او، تهدید شده بود اگر این تغییرات را اعمال نکند، درسش لغو خواهد شد.
این فضای تازه باعث شده برخی استادان به شیوههای عجیب برای حفظ امنیت شغلی خود رایشان بیاورند. یکی از استادان که نخواست نامش فاش شود، میگوید عملا دو طرح درس دارد: «یکی برای انتشار عمومی و یکی برای دانشجوها.» به گفته او، انتشار عمومی طرح درسها، کلاس را به «میدان مین» تبدیل کرده، چون هر واژه حساس میتواند موجی از حملههای اینترنتی را به راه بیندازد.
از سایشان دیگر، گروههای محافظهکار این روند را نشانه شفافیت بیشتر میدانند. سارا پارشال پری، از گروه «دفاع از آموزش»، میگوید انتشار عمومی طرح درسها به خانوادهها و دانشجویان کمک میکند انتخاب آگاهانهتری داشته باشند و میپرسد: «دقیقا چه چیزی را تدریس میکنید که از آن خجالت میکشید؟».
اما برای برخی استادان، پیامدها بسیار ملموس است. بنجامین رابینسون، استاد دانشگاه ایندیانا، پس از شکایت ناشناس یک دانشجو بهدلیل اظهارنظرهایش درباره اسرائیل، توبیخ شد. او میگوید قوانین جدید «کاملا دلهرهآور» است و «رابطهای خصمانه و بدبینانه میان استادان و دانشجویان ایجاد میکند.» به گفته او، اگر نتواند تجربههای واقعی را برای توضیح مفاهیم فلسفی به کلاس بیاورد، «اصلا نمیتواند کانت را تدریس کند».
در چنین فضایی، مرز میان «شفافیت» و «نظارت سیاسی» هر روز باریکتر میشود. دانشگاهی که قرار بود محل گفتوگایشان آزاد و طرح پرسشهای دشوار باشد، حالا برای برخی استادان به محیطی تبدیل شده که در آن هر جمله میتواند به شکایت، جنجال یا حتی از دست رفتن شغل بینجامد. نتیجه، به گفته خود استادان، دانشگاهی است که بیش از آنکه محل بحث آزاد باشد، به فضایی محتاط و امنیتی شباهت پیدا کرده است.